Main menu

Διαπαιδαγώγηση – δικαιώματα παιδιών

Όσα χρόνια και αν πέρασαν, κάθε στιγμή της ιστορίας, οι γονείς, ειδικά οι Έλληνες, πάντα προσπαθούν να κάνουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με το καλύτερο τρόπο ή αυτό που εκείνοι θεωρούν το καλύτερο. Βέβαια από παλιά έως σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, οι αρχές της διαπαιδαγώγησης, τα δικαιώματα των παιδιών. Ποιοι όμως έκαναν το σωστό, εκείνοι ή εμείς; Ένα ερώτημα που θα βασανίσει πολλές γενιές ακόμα, ένα ερώτημα που δύσκολα να βρεις την απάντηση. Βέβαια σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας πάρα-πολλές πληροφορίες από ειδικούς, ερευνητές, αλλά και από τον καιρό των πατεράδων μας και των παππούδων μας. Αν τολμήσουμε να κρίνουμε όλα αυτά τα στοιχεία, θα μπορούσαμε να πούμε, ίσως γιατί και να μας βολεύει, παλαιότερα ήταν διανοητές, σήμερα η δική μας παιδαγωγική προσέγγιση είναι πιο ανθρώπινη και θετική. Αρκεί να σκεφτούμε πόσο έχει μεταβληθεί η προσέγγιση σχετικά με το ξύλο, το κλάμα, και άλλα προβλήματα κλειδιά της διαπαιδαγώγησης. Ας τα δούμε όμως ένα προς ένα, συγκρίνοντας μεταξύ τους το κάποτε με το σήμερα, τις μεθόδους και αφήνουμε σ’ εσάς να κρίνετε πότε ήταν καλύτερα.

Σήμερα: Τα παιδιά έχουν δικαιώματα και οι γονείς υποχρεώσεις όπως αυτά ορίζονται ακόμη και από την σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού. Μια σύμβαση που ορίζει ρητά τους γονείς ως βασικούς φορείς φροντίδας και προστασίας των παιδιών, χωρίς ωστόσο να παραβλέπει και την ευθύνη των παιδιών απέναντι στους γονείς, για σεβασμό και υπακοή. Το θέμα λοιπόν σήμερα είναι όχι μόνο να μάθουμε τα δικαιώματα των παιδιών, αλλά και το πώς θα τα εντάξουμε στην καθημερινότητά μας και στις υποχρεώσεις μας με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Άρα ήρθε η ώρα να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας για να τηρήσουμε τα δικαιώματα των παιδιών, και έτσι μέσα από τη γνώση μας γι’ αυτά και τη σωστή εφαρμογή τους ίσως τηρηθούν και οι υποχρεώσεις των παιδιών προς εμάς. Αν μάλιστα τα δικαιώματα των παιδιών αλλά και των γονιών στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι ανύπαρκτα ή παραβιάζονται ασύστολα, οι «ανεπτυγμένες» κοινωνίες αναπτύσσουν νέους προβληματισμούς. Σε αυτές τις κοινωνίες, όπου βασικά δικαιώματα των παιδιών είναι σε υψηλό ποσοστό εξασφαλισμένα, η αγωνία γονιών και παιδιών εστιάζεται πλέον στην ποιότητα της επικοινωνίας και σε τρόπους γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Έτσι, αν οι γονείς επιθυμούν μια επικοινωνία με τα παιδιά τους θα πρέπει πρώτα να μάθουν να εκτιμούν και να σέβονται το γεγονός ότι τα παιδιά έχουν και αυτά την προσωπικότητά τους, που με τη δική τους συνεισφορά καλλιεργείται και εξελίσσεται.